<img src="https://images.aposto.com/2026/2/5/1773403976536.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; Yale'dan 'typo' sergisi:&nbsp;Yale Üniversitesi, 500 yıllık errata tarihini, yani basılmış kitaplardaki hataları listeleyen belgeleri sergileyen ‘Beauties of My Style’: Errata and the Printed Mistake adlı sergiyi 30 Mart-6 Eylül'de Hanke Gallery’de ziyarete açıyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ayrıntılar: Serginin merkezinde James Joyce’un 1922 basımı Ulysses’in hatalarla dolu baskısı ve "üslubumun güzellikleri" olarak nitelediği yedi sayfalık errata slip’i yer alıyor. Sergide yanlış haritalar, kitap düzeltmeleri ve dinî metinlerdeki ciddi tipografik hataları gösteren belgeler gibi yaklaşık 30 eser yer alıyor.</li></ul>

Duende

<img src="https://images.aposto.com/2026/2/6/1773519266267.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; Yale'dan 'typo' sergisi:&nbsp;Yale Üniversitesi, 500 yıllık errata tarihini, yani basılmış kitaplardaki hataları listeleyen belgeleri sergileyen ‘Beauties of My Style’: Errata and the Printed Mistake adlı sergiyi 30 Mart-6 Eylül'de Hanke Gallery’de ziyarete açıyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ayrıntılar: Serginin merkezinde James Joyce’un 1922 basımı Ulysses’in hatalarla dolu baskısı ve "üslubumun güzellikleri" olarak nitelediği yedi sayfalık errata slip’i yer alıyor. Sergide yanlış haritalar, kitap düzeltmeleri ve dinî metinlerdeki ciddi tipografik hataları gösteren belgeler gibi yaklaşık 30 eser yer alıyor.</li></ul>

Soli

<img src="https://images.aposto.com/2026/2/4/1773329548941.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; Yale'dan 'typo' sergisi:&nbsp;Yale Üniversitesi, 500 yıllık errata tarihini, yani basılmış kitaplardaki hataları listeleyen belgeleri sergileyen ‘Beauties of My Style’: Errata and the Printed Mistake adlı sergiyi 30 Mart-6 Eylül'de Hanke Gallery’de ziyarete açıyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ayrıntılar: Serginin merkezinde James Joyce’un 1922 basımı Ulysses’in hatalarla dolu baskısı ve "üslubumun güzellikleri" olarak nitelediği yedi sayfalık errata slip’i yer alıyor. Sergide yanlış haritalar, kitap düzeltmeleri ve dinî metinlerdeki ciddi tipografik hataları gösteren belgeler gibi yaklaşık 30 eser yer alıyor.</li></ul>

Aposto Gündem

Söyleşi: Ayşe ŞahinHomeros’un anısına, 2002 yılında gazeteci Haluk Şahin'in Cevat Çapan ve Manfred Korfmann ile başlattığı “Ozanın Günü ve Homeros Okumaları" etkinliği o tarihten bu yana tam 23 yıldır Bozcaada'nın hem tarihinin hem de bugünün bir parçası. Bu yalnızca bir kutlama değil, adanın kültürünün, tarihinin ve ruhunun da bir yansıması. Yazın son demleri arkada kalırken bu ada geleneği, bazı hikayelerin tekrar ve tekrar anlatılmayı hak ettiğini de bize hatırlatıyor.Ozanın Günü ve Homeros Okuması’nın kökeni nereye dayanıyor?Aslında pek çok kökeni var. Bunlardan biri, İlyada ve Odysseia'yı okuma şansını yakaladığım Bursa'daki lise yıllarım. Edebiyat öğretmenim, Batı edebiyatının kurucu babası kabul edilen Homeros'u okumamızın iyi bir fikir olduğunu düşünmüştü. Bu eserler tam da burada, Anadolu'da yaşanmış olayları anlatıyordu. Homeros'a yönelik ilginin evrensel olduğu aşikar fakat benim asıl dikkatimi çeken bu topraklarla olan bağlantılarıydı.Bu ilk alaka, hayatım boyunca beni takip etti. Yıllar içinde Troya'da ve yakın çevresinde yaşananlar hakkında birçok makale yazdım ve sonunda bunların bir derlemesi olan Troyalılar Türk müydü? adlı kitabım yayımlandı. Yazılarım Türkiye'de Osman Bey olarak tanınan ünlü arkeolog Manfred Korfmann'ın da dikkatini çekti. Korfmann, yaşamı boyunca Troya ve Homeros üzerine çalışmıştı. Arkeoloji camiasını Troya'nın aslında bir Yunan şehri değil, bir Batı Anadolu şehri, hatta muhtemelen bir Luvi şehri olduğuna ikna etmeyi başarmıştı. Benim de bu tezi çok makul bulmamla konuya ilgim derinleşti. Korfmann'la tanışıklığımız, çalıştığım medya şirketi için onunla yaptığım söyleşiye dayanıyor. Bu söyleşinin ardından arkadaş olmamızla, kendisi benim için bu kadim hikayenin hayata dahil edilmesinde kilit bir figür hâline geldi.&nbsp;1990'ların sonu ve 2000'lerin başında Bozcaada'da yaşarken, adanın hikayesiyle ile Truva hikayesi arasında bir bağlantı kurabileceğim aklıma geldi. Korfmann'a ve şair arkadaşım Cevat Çapan'a, İrlandalıların James Joyce'un Ulysses'i için yaptıklarına benzer bir Homeros okuması düzenleme önerisiyle gittim. Başta pek hevesli değillerdi ama hiç değilse bir deneyip görmeyi kabul ettiler. 2002 yılında saatlerce İlyada&nbsp;okuduğumuz gün, etkinliğin başlangıç noktası oldu.Homeros Okuması, Bozcaada ve sakinleri için nasıl bir anlam taşıyor?Homeros, bir anlamda dünyanın en büyük “influencer”ıydı. Son 25 yılda, kısmen Brad Pitt'in başrolünde olduğu 2004 yapımı Troy filmi sayesinde de iyice popülerleşmişti. Film, özellikle genç kuşaklar arasında Homeros'un antik öyküsüne ilgiyi yeniden canlandırmıştı. Bunun arkasından gelen Pat Barker'ın The Silence of the Girls'ü gibi feminist ve LGBTQ adaptasyonları da bir uyarlama dalgasını tetikledi. Bu modern uyarlamalar, günümüzün ırk ve toplumsal cinsiyet konularını yansıtma şekilleriyle Troya hikayesinin hâlâ güncel olduğunu kanıtlıyor.Ancak asıl ilginç olan, antik Truva'nın hemen karşısında yer alan Bozcaada'nın bu destansı hikayeyle bağlantısını bugüne dek sahiplenmemiş olmasıydı. Bozcaada, Homeros'un İlyada'sında Truva Savaşı'nın kritik noktalarından olan Tenedos olarak geçiyor. Yunanlıların meşhur tahtadan at numarasının ardından Troya'nın yanışını Bozcaada kıyılarından izleyebilirdiniz. Ancak yıllarca adanın Truva mirası gözardı edildi.Aslında bakarsanız, Troya'yı arayan gezginlere, efsanevi kenti bulmak için önce Bozcaada'ya bakmaları, ardından Anadolu yakasına geçmeleri söylenir. Bozcaada, yüzyıllar boyunca çok sayıda kavim ve devlet tarafından yönetilmiş olsa da, kültürel olarak her zaman Truva hikayesine bağlı kalmıştır. Ada, tarihi boyunca Venedikliler, Cenevizliler, Araplar, Fransızlar, İngilizler, Bizanslılar, Osmanlılar ve Yunanlılar tarafından işgal edilmiş ve yönetilmiş olmasına rağmen, Troya ile bağını her zaman korumuştur.Yıllardır Bozcaada'nın bu büyük hikayenin bir parçası olduğunu söylüyor olsam da insanlar ancak yakın zamanda bununla gurur duymaya başladı. Bu değişimin en önemli nedenlerinden biri turizm. Halk uzun zamandır Troya'nın kendilerine mi yoksa başka bir kültüre mi ait olduğunu merak ediyordu. Ben her zaman Türkiye topraklarının altında veya üstünde yatan her şeyin bizim sorumluluğumuzda olduğuna inandım. Troya'yı da böyle görüyorum. Bu bizim mirasımızın bir parçası ve bunu benimsemeliyiz.Ayrıca altı yıl önce açılmış, muazzam bir Troya Müzesi var. Dünya standartlarında birinci sınıf olarak nitelendirilebilecek bu müze, Troya'ya ilginin artmasına da yardımcı oluyor. Troya Müzesi ve Homeros Günü gibi etkinliklerle birlikte, daha fazla kişiyi bu hikayeyle ilgilenmeye ve kültürel önemini takdir etmeye teşvik ediyoruz.Peki etkinlik adanın kültürel kimliğine nasıl bir katkı sağlıyor?Bozcaada, Troya'nın “büyük hikayesinin” bir parçası ve bu da adanın yavaş yavaş benimsemeye başladığı bir durum. Biz, 30 yıldır insanlara adanın tarihî önemini hatırlatmaya çalışıyoruz. ABD'den Brezilya'ya kadar dünyanın her yerinden insanlar Truva hikayesini romanlarında, filmlerinde ve diğer sanat eserlerinde kullanıyor ancak Bozcaada, bu bağlantının kimliğini nasıl şekillendirdiğini daha yeni fark etmeye başlıyor.Bozcaada’nın Çanakkale Boğazı'na yakın konumu, adayı yüzyıllar boyunca pek çok istilacının hedefi hâline getirmiş. Venedikliler, Osmanlılar ve diğerleri burada izler bırakmış. Homeros Okuması, Bozcaada'nın bu tarihle ve şimdiye kadar anlatılmış en büyük hikayelerden biriyle bağlarını yeniden kurmasına yardımcı oluyor.Sizce Ozanın Günü ve Homeros Okuması, şiir ve edebiyatın daha geniş bir kitle tarafından takdir edilmesine nasıl katkıda bulunabilir?Homeros sadece tarihî bir figür değil, hikayeleri bugün de canlılığını koruyor. Ozanın Günü gibi etkinlikler, hikayelerin yanı sıra arkalarındaki derin tarih ve kültür katmanlarının da insanlar tarafından takdir edilmesini sağlıyor. Homeros'un eserlerinin en önemli özelliklerinden biri, yalnızca sözcüklere değil, imgelere, tarihe ve insanlığa dair kavrayışınızı da genişletmesidir.Bozcaada kıyılarında dururken adanın Truva Savaşı ile bağlantısını bilmek, olaylara bakış açınızı değiştiriyor. Homeros'un öyküleri, edebiyatın da ötesinde adanın yaşayan kültürünün bir parçası hâline geliyor. Ozanın Günü'nün altında yatan öz de bu: Şiirsel duyarlılığı canlı tutarken yüzeyin altında yatanı görmemizi sağlamak.Etkinliğin gelecekte ne gibi zorluklarla karşılaşabileceğini düşünüyorsunuz?Asıl zorluk, etkinliğin köklerine sadık kalmak. Gençlere hitap etmek için bazı öğeleri daha popüler yollarla anlatmak cazip gelebilir, ancak Ozanın Günü, şiir ve tarihi merkezinde tutmaya devam etmeli. Etkinliğin bütünlüğünü korurken genç neslin katılımını sağlamak elbette ki çok önemli.Etkinliği genişletmek veya geliştirmek için ne gibi fırsatlar görüyorsunuz?Sadece Bozcaada için değil, tüm insanlık için Homeros'un mirası üzerine inşa edilebilecek birçok olasılık var. Etkinlik anlamını koruyarak Homeros'un dehasını onurlandırmaya odaklanmalıyız. Genç izleyicileri de şiirin güzelliği ve kültürel mirasımızla buluşturabiliriz. Homeros'un hikayeleri, bazen yeni kitaplara ilham vererek, bazen de dünyaya bakış açımızı değiştirerek hâlâ dünyayı derinden etkiliyor.Toparlayacak olursak...Homeros Okuması, yerel bir kutlamadan çok daha fazlası... Etkinlik, Bozcaada'nın geçmişiyle yeniden bağ kurması ve Homeros'un eserlerinin ve şiirinin ruhunun yaşatılmasında önemli bir rol üstlenebilir. Bu etkinlik, bize Troya gibi hikayelerin neden zamanın ötesinde olduğunu hatırlatıyor. Bozcaada içinse bu, şimdiye kadar anlatılmış en büyük hikayelerden birindeki yerini kutlamanın bir yolu.

Homeros’un anısına, 2002 yılında gazeteci Haluk Şahin tarafından başlatılan “Ozanın Günü ve Homeros Okumaları" etkinliği o tarihten bu yana Bozcaada'nın hem tarihinin hem de bugünün bir parçası. Şahin, Bozcaada'ya bir gelenek armağan etmesinin hikayesini anlatıyor.

Haluk Şahin ile bir gelenek yaratmak üzerine: Ozanın Günü ve Homeros Okumaları

Fernando Pessoa, 1888'de Lizbon'da doğmuş; 11 yaşındayken gittiği Güney Afrika'dan 1905'te 17 yaşındayken dönmüştü. Sonrası 30 yıllık tam bir aidiyet.Asaf Halet, Lizbonlu Maria Barbas’a adadığı Mariyya'sında şöyle yazmıştı:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">lizboa ben bir şarkıyım atlas denizlerinden geldim önümde dalgalar vardı arkamda dalgalar dalgalar bitince ben de biterim</blockquote>Pessoa öyküsünü, Atlas Okyanusu'nun dalgalarıyla dövdüğü yerde, Lizbon'da başlatıp sonlandırdı. Meşhur sandıklarından, yıllar boyunca yaratıp büyütüp beslediği yaratıkların yanı sıra ciltler dolusu kitaplar çıktı. Buram buram Lizbon koktu hep sandıkları.Sonsuzluğun, aynaların, kaplanların ve rüyaların yazarı Arjantin edebiyatının dev ismi Jorge Luis Borges, yıllarca İsviçre ve İspanya'da yaşamış; ilerleyen yıllarda konferanslar ve turistik gezileri nedeniyle farklı ülkelere gitmişse de doğduğu ve hayatını noktaladığı Buenos Aires'i rüyalarında bile ayrılamadığı bir şehir olarak nitelendirmişti.1882'de İrlanda'nın başkenti Dublin'de doğan ve birkaç kez ziyaret etmesini saymazsak ömrü Trieste, Zürih ve Paris gibi kıta Avrupası şehirlerinde geçen James Joyce, Dublinliler, Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi, Ulysses&nbsp;ve Finnegan Uyanması&nbsp;ile okurlarını daima Dublin'in kasvetli ve rutubetli sokaklarında yaşatmıştır. Şöyle söylemişliği de vâkidir:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"Kendi adıma her zaman Dublin hakkında yazarım, çünkü Dublin'in kalbine inebilirsem dünyanın tüm şehirlerinin kalbine inebilirim..."</blockquote>Her ne kadar Portsmouth'da doğmuş olsa da babasını borçları yüzünden hapse düşünce ekmek parası için Londra'ya gelmişti. Geliş o geliş. Arşınlamadığı sokak, gözlemciliğinden kurtulmuş bir Londra köşeciği kalmış mıdır sanmıyorum. Zamanda yolculuk yapma imkanımız olsa Londra sokaklarında gözlemler yapmak, notlar almak ve tasvirlerine son biçimini vermek adına uzun yürüyüşlere çıkan Charles Dickens'a o gün rastlamasak ertesi gün muhakkak rastlarız. Büyük Umutlar&nbsp;romanındaki demirci çırağı Pip de Londralı olabilmek, büyük bedeller ödeme pahasına da olsa o göz alıcı şehre ait olmak için can atmamış mıydı hep?Hasılı şehirler yazara, yazarlar şehire can verir. Adı artık Ege ile İzmir ile birlikte anılan Ahmet Büke de öyle.&nbsp;Manisa’nın Gördes'inden İzmir'in adıyla müsemma Atatürk Lisesi'ne okumak üzere gelen Ahmet Büke, bir ara yüksek öğrenim için Ankara'ya gitse de geri dönmüş. Dönüş, o dönüş.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2024/7/5/1724436060110.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ahmet Büke30'larının başlarında ilk öyküleriyle adını duyurdu. Ardından birbirinden güzel öyküleri, Deli İbram'ıyla toplamda 11 öykü ve romanı yayımlandı. Ödüller kazandı ve birçok eserinde İzmir bir kurgu kahramanı olarak boy gösterdi. Basmane'den Mektupçu'ya Asansör'den Karataş'a, Akhisar İstasyonu'ndan Kösten Adası'na mekanlar, Büke öykü ve romancılığına farklı bir boyut ve tat kattı.Ahmet Büke ile yaptığımız söyleşi ile onun yazı ustalığının ilk belirdiği noktayı ve erişmek istediği hedefleri anlamaya çalıştık.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Önce iyi bir okur oldum!</h2>Daha çocukluğumda tanışmıştım hikayelerle ve hikaye anlatıcılarıyla. Çok sevdim onları. Aile büyüklerim de masal ve hikaye anlatıcılarıydı. Doğduğum Gördes, Ege taşrasında kendini kültürel olarak korumuş ve hikaye malzemesi bol bir taşra köşesiydi. Biraz büyüyünce sözle anlatılanlardan daha çok ve çok daha güzel başka hikayelerin olduğunu keşfettim: Kitaplar. Böylece iyi bir okur oldum. Kitaplara ulaşmak, kitap okumak benim için hayatın zevklerinden biri hâline geldi. Benim hikayelerim ise otuzlu yaşlarıma doğru belirmeye başladı.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yendim... yenildim ve büyüdüm!</h2>Okumak ve yazarak anlatmak hayatımı daha anlamlı hâle getirdi. Merak edip bilmediğim çok şeyi onların hikayelerini yazarak öğrendim. Yani edebiyatla kahramanın yolculuğunda olduğu gibi evimden ayrılarak bir yolculuğa çıktım, erginleştim, yendim, yenildim ve büyüdüm. Artık yavaş yavaş eve dönme zamanım geliyor. Ama yola çıkan ile eve dönen artık aynı insan değildir. Bu nedenle edebiyat ve kitaplara ve hikayelere müteşekkirim.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yazdıklarımın toplumsal karşılığı yok</h2>Yazmak beni ünlü birisi yapmadı ve geçimimi yazarak sağlayamadım. Gerçi bu işten zengin olmayı zaten hiç düşünmemiştim. Elbette yeteneğimin ve yazdığım metinlerin gücünün farkındayım ama bunların toplumsal bir karşılığının olmadığını ve olmayacağını da biliyorum. Meseleye böyle bakarsanız yola devam edemezsiniz. Hayat siyah ve beyaz değil. Yazmak ve edebiyat yaşadığım hayatı anlamlı kıldı. Yazmasaydım hiç anlatılmayacak bir sürü insan hikayesini arkamda bırakacağım. Bu yolculuk boyunca bir dolu iyi dost edindim. Bana verilen yaşam kredisini boşa harcamadım.&nbsp;<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Okuma sevgisini babam kazandırdı</h2>Özellikle erkek çocukları hayata babayla olan mücadelesiyle adım atıyor. Ama büyümenin ve olgunlaşmanın bir sonraki adımı babanızla duygusal olarak sulh olmaktan geçiyor. Bunu becerdikten sonra kararlarınızın sorumluluğunu üstlenmeyi ve onların sonuçlarıyla yüzleşmeyi öğreniyorsunuz. Ben babamdan razıyım. Beni yurt sevgisiyle büyüttü, iyisiyle kötüsüyle insanını kabul edip memleketine bağlılığı öğretti. Namuslu ve çalışkan bir adamdı. Kitap sevgimi de ona borçluyum. Umarım büyüdüğünde kızım da beni benzer şekilde anar.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">İzmir deryadan habersiz balıklar gibi</h2>İzmir'i derya içinde ama deryadan habersiz balıklara benzetirim hep. Kendinde akan ama kendini bilmeyen bir su gibidir. Dolayısıyla onu sevenlere de ilgisiz bir şehirdir. Ama kendine özgü ruhu vardır. Artık şimdi epey hırpalansa da onu kısmen korumayı başarmış bir şehirdir. İzmir hem devasa sorunları olan hem de büyük imkanlar sunan bir şehir. Hikayelerimde okurlarımın Basmane'den Kemeraltı ve İkiçeşmelik'e, Agora'dan Mektupçu, Asansör ve Karataş'a kadar İzmir'in pek çok otantik köşesinde dolaşmışlığı vardır. Kendim de oralarda yaşadım uzun süre. Mektupçu durağında rahmetli dedemin iki oda bir evi vardı.&nbsp;<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Köklerimden beslenirim</h2>Benim için kökler çok önemlidir çünkü oradan beslenirim. Türkçe içinde aktığımız en büyük ve bitimsiz kaynağımızdır örneğin. Beslenmek kadar onu güçlendirmek de vazifemiz. Memleketiniz işgal edilirse kurtarmak mümkündür ama dilinizi yitirmenizin geri dönüşü olmaz. Benzer şekilde kültürel devamlılık bizi zenginleştirir; tarihin fırtınalarında deniz feneri görevi görür. Örneğin Altay'ların Pazırık bölgesinde bulunan ve MÖ 3. yüzyıla tarihlenen meşhur Pazırık halısındaki düğümlerin adı Gördes düğümüdür ve o düğümlerin aynısını benim ninem de atarak halı dokurdu.&nbsp;<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ödüllere büyük önem atfetmemek lazım</h2>Her yazar gibi bende de birçok büyük yazarın etkisi ve emeği vardır. Ancak beni en çok etkileyen yazarları, en sevdiklerimi saymaya kalkarsam sanırım bir hayli uzun bir liste yapmam lazım. Ama sanki üç Kemaller'in; Orhan Kemal, Kemal Tahir ve Yaşar Kemal'in çocuğuyum ben. Yazdıklarınızın onaylaması ve ödüllendirilmesi elbette güzel şey. Ama özellikle de bizde çok sorunlu bir alan ödüller. En iyisi yolculuğunuzda onlara büyük önem atfetmemek sanırım. Almazsanız mesele edilecek bir şey değil ama ödüllendiriliyorsanız da ertesi gün unutup işinize odaklanmanız en iyisidir.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Deli İbram'da büyük emek var</h2>Yazdığım hikayeler için çalışırım ve hangi zamana aitse onun ruhunu anlamaya çalışırım. Örneğin Deli İbram Divanı'nda binlerce yıllık, bu topraklara ait denizcilik geleneği var. Denizci değilim, deniz kültürüyle de ek bağım olmadı aslında. Ama hikaye için buna uzun uzun çalıştım ve hazırlandım. Bu açıdan yazarlar ile aktörler biraz birbirlerine benzerler. Bizim hamurumuz çok çalışmakla karılır.

Aposto Kitap

Bazı şehirler kimi yazarlara, kimi yazarlar ise belli şehirlere aittir. Borges'in Buenos Aires'inden, Pessoa'nın Lizbon'undan, Joyce'un Dublin'inden, Dickens'ın Londra'sından ilhamla İzmir'in Ahmet Büke'sine ulaşıyoruz. Çağdaş Türk edebiyatının önemli isimlerinden Ahmet Büke ile Ege ve İzmirliliğine özel bir vurgu yaparak yöneltiyoruz sorularımızı.

Uly Es ile ilgili hikayeler